دستگاه ، ابزار و نحوه قالی بافی

ابزار های بافندگی و رفوگری

ابزار های بافندگی و رفوگری فرش بسیار معدود و ساده می باشند . در بافندگی و رفوگری به طور معمول برای گره زدن از یک نوع چاقوی مخصوص استفاده می کنند که سر آن به شکل قلاب در آمده و به کمک این قلاب می توان پود و پرز را از میان تارهای فرش بگذرانند.

اختلاف چاقوی روفوگری با چاقوی بافت در این است که اندازه های چاقوی روفوگری تا حدودی کوچکتر می باشد . برای کوبیدن گره ها در روی ردیف های افقی و اتصال آنها به شبکه تار و پود از شانه های مخصوصی استفاده می کنند که در هر شهری نامی مخصوص دارد چنانچه در یزد آن را دفتین و در کرمان کلوزار می گویند . یکی دیگر از وسایل مورد نیاز در بافت و روفوگری فرش قیچی سر برگشته ای است که با آن سر پرزها را بریده و فرش را بعد از خاتمه بافت پرداخت می کنند . در روفوگری ابزار دیگری به کار می برند که در بافت فرش مورد استعمال ندارد از جمله جوال دوز که در موقع سوزن کشی آن را به کار می برند و همچنین قاب کوچکی از جنس چوب که محدوده قسمت هایی که باید رفو شوند بر روی آن میخکوبی کرده و از آن مانند دار قالی بافی استفاده می کنند . گاهی رفوگرها برای صرفه جویی در وقت و اجرت قسمت های رنگ و رو رفته فرش را با مدادهای ماژیکی رنگ آمیزی می کنند که قاعدتا دوام چندانی نمی توانند داشته باشند .

منبع : افسانه جاویدان فرش ایران

منبع :