دستگاه ، ابزار و نحوه قالی بافی

پود گذاری

پس از زدن یک ریف گره و حصول اطمینان از محکم بودن آنها بر روی شبکه ی تارها عمل پود گذاری را انجام می دهند . به این ترتیب که یک نخ را ،که در اصطلاح به آن پود می گویند ، از لابلای تارهای فرش گذرانیده و بر روی گره ها قرار می دهند.

جنس این پود ها بر حسب نوع فرش و سلیقه ی بافنده ممکن است از پنبه ، پشم و یا ابریشم به رنگ سفید و یا رنگ های دیگر باشد . پودها عمل انسجام و یکپارچه نمودن قسمت های بافته شده و اتصال گره ها در بطن فرش را انجام می دهند .

 

بیشتر فرش های ایلیاتی یک پوده و برعکس غالب فرش های ده بافت و شهری دو پوده هستند که در این صورت یکی از پودها ضخیم تر از دیگری انتخاب می شود . پود ضخیم به طور معمول برای پر کردن بطن فرش و پود نازک جهت ایجاد نظم و توازن به کار می رود و از پشت فرش به خوبی دیده می شود لذا از روی حالت آن می توان نظم گره ها و کیفیت بافت را متوجه شد . در برخی از مراکز بافندگی بنابر سنت های محلی گاهی به قصد اتمام سریع فرش سه تا پنج پود زده می شود ، که کاری غیر اصولی و خارج از استانداردهای یک فرش مرغوب است .

 

بعد از گذرانیدن پودها به وسیله ی شانه ی مخصوص ( در مناطق بافندگی ترک زبان شانه ی کوچک و کم وزن و در مراکز فارس زبان بزرگ و سنگین ) گره های زده شده را در روی چله ها به طرف پایین شانه کرده و به عبارت دیگر آنها را می کوبند به نحوی که به طور کامل در جسم فرش فرو روند .

 

در صورت استفاده از نخ هایی با کیفیت ها و شماره های مختلف به هنگام پود گذاری و یا عدم دقت در عمل شانه زدن و کوبیدن مداوم گره ها ، عیوبی از جمله تورفتگی و یا برآمدگی در فرش پیش می آید . گاهی نیز در حاشیه می شود که امکان رفع آنها تا حدودی در موقع بافت فرش با تبدیل نخ های کلفت به نازک و یا بر عکس و یا شانه کوبی منظم میسر است .

منبع : افسانه جاویدان فرش ایران

منبع :