دستگاه ، ابزار و نحوه قالی بافی

آموزش بافت قالی (بخش سوم)

دار های زمینی یا افقی قدیمی ترین انواع دار های با فندگی و به عبارتی شاید اولین ابداع بشر برای بافت انواع زیر اندازها بوده است و هنوز هم پس از گذشت هزاران سال غالب دستباف ها و منسوجات قدیمی و سنتی ایران با استفاده از دارهای زمینی با فته می شود . دستگاه های افقی بیشتردر میان عشایر رواج دارد.

 

مشخصات

این نوع دارها چنین است كه دو تیره چوبی محكم وراست را در فاصله

معینی نسبت به یكدیگر با چهار میخ چوبی و یا فلزی در زمین محكم

میكنند و سپس تارهای فرش را متناسب با عرض و ظرافت فرش مورد نظر به صورت عمود درامتداد تیرها به دور تیرهای افقی می پیچند.

رواج این نوع دارهای در میان عشایربیشتر به علت سهولت جابجا شدن آن ها به هنگام كوچ است. با این دستگاه ها فرش هایی با اندازه های بزرگ نمی توان بافت و همچنین فرش هایی كه با این نوع دستگاه ها بافته می شوند. گاهی در بالا و پائین اختلاف عرض پیدا می كنند. یكی دیگر از عیوب این دستگاه ها این است كه بافنده بعد از مدتی كار به علت خم شدن مداوم روی دستگاه گوژپشت و نحیف اندام می شود.

در واقع دار زمینی دارای دو جزء اصلی است : 1_ سر دار  2_ زیر دار .

سایر اجزای این دار عبارتند از چوب هاف ، چوب کوجی ، میخ های مهار کننده و سه پایه .

در این این نوع دارها در واقع میخهای مهار کننده  همان وظیفه راست روها را به شکل دیگری انجام می دهد .

تهیه و گرداوری:ذوالفقاری،احراری

ادامه دارد...

 

منبع :