تاریخچه فرش

شناخت گبه

گبه نوعی قالی گره بافته ودرشت بافت است،با پرزهای بلند كه یك تا سه سانتی متر خواب دارد،وتعدد پودهای گبه كه بین 3 تا 8 پود است باعث نرمی فراوان ان می شود. این بافته در قطع قا لی وقا لیچه توسط عشایر و ایلات لر و قشقایی بافته میشود و جنبه خود مصرفی دارد.

 

طراحی و نقش پردازی و حتی رنگ امیزی گبه از قالی و قالیچه جداست و تابع قواعد و سنتهای خاصی است . طرحها ونقش های گبه تماما ذهنی بوده و بیشتر طرحهای هندسی رادر بر می گیرد . ساده كردن خطوط و شكل هندسی دادن به خطوط از جمله خصوصیات مهم گبه بافی در ایران است كه باگذشت زمان در شكل تازه ای انجام می گیرد.نقش گبه گریز ازتكرار است و بدیع و برخلاف نقوش طراحان شهری كه بر تكلف و محافظه كارانه است مستقیما از طبیعت الهام می گیرد.

نقش گبه و خصوصیات آن را فقط و فقط زندگی ایلیاتی و عشایری تعیین كرده است و می كند واین همان اصالت گبه است . در گذشته بافت گبه عمدتا به قصد مصرف خانواده و فرش كردن خیمه و خانه بوده استنه به عنوان ارمغان و فروختن به دیگران وبه هیچ وجه جنبه تجاری وفروش نداشته و به همین سبب خیلی كم بافته می شد وچون بافت به منظور استفاده شخصی بوده است پس از محدودیتی برخوردار نبود وبافندگان در بافتن نقشهای مختلف دستشان باز بوده است.گبه های درشت بافت بر روی قالیچه در وسط چادر برای زیر پا انداختن استفاده می شده،گاهی به دلیل پود فراوان و در نتیجه نرمی گبه وخواب بلند پشمها وپودهای اضافه سبب می شد كه از گبه به عنوان پتو وروانداز هم استفاده شود ،این كار البته در خارج از چادر ودر مواقع خاصی نظیر سفر انجام می گرفت.

 ریشه گبه را به این علت بلند می گیرند تا بین رج ها به سبب استفاده زیاد از پود كلفت فاصله ای ایجاد نشود،وبرای پر گوشت بودن وذرتی نبودن گبه از پرزهای بلند كمك می گیرند.گبه بیشتر به روش ((فارسی باف))بافته می شوداما روش ((تركی باف))هم در بین ایلات و عشایر به ندرت دیده می شود و گبه ها بر روی دارهای افقی (زمینی) بافته می شود.گبه كاملا ازتار وپود تاریشه ها ازجنس پشم است و مهمترین افت ان بید است .گبه های مرغوب از جنس پشم بهاره می باشد و پشمها توسط دست ریسیده می شوند وبه روش طبیعی و گیاهی رنگ می شوند و اینگونه رنگهای شیمیایی بسیار با دوام و دارای ثبات و درخشندگی زیادی است.

واحد بسته بندی گبه بقچه می باشد ودر هر بسته 2 تا 4 تخته گبه گذاشته می شود.

منبع : هانیه عالمی و سارا یارمحمدی

منبع :