در حاشیه

دیوار بلند بین فرش و فقر (8)

نقطه مقابل و انحرافی دیگری که در خصوص فرش و فرش‌بافی مطرح میگردد این است که قالی بافی را بیگانگان با هدف جلوگیری از توسعه علمی و فنی ایران ترویج داده اند.

این بحث انحرافی در واقع روی دیگر سکه ای است که فرش‌بافی را کلید حل همه مشکلات میداند و معتقد است که از فرش می‌تواند به عرش اقتصادی رسید.تبعات این دیدگاه منفی نیزکم نیست و باعث شده عملا عده ای حمایت از هنر صنعت قالی را در اولویتهای آخر قرار دهند .
سایر دیدگاه های منفی در خصوص قالی بافی نیز عملا در همین جبهه قرار می گیرند و این ناشی از نگاه آرمان گرایانه به مشاغل است.این گروه در توصیف قالی بافی چنان به اغراق متوسل می شوند که تو گویی کارگاه قالی بافی کم از زندان نمی آورد!!
در توصیف فقر و خواری بافندگان دقیقا نقطه مقابل طرفداران نظریه از فرش تا عرش هستند و قالی بافی را فراتر از بیگاری توصیف می نمایند،همه این برداشتهای نادرست ریشه در عدم درک همه ابعاد فرش است .اگر از امتیازات قالی بافی و توان آن در حل برخی مشکلات جامعه استفاده نکنیم همان اندازه به خطا رفته ایم که تصور حل همه مشکلات را از قالی داشته باشیم. در موارد زیر برای هیچکس شکی وجود ندارد که :
قالی بافی توانسته و می تواند مکمل فعالیتهای کشاورزی و دامداری باشد.
قالی بافی می تواند شغل جانبی برای ساکنین مناطقی که پتانسیل بالقوه و بالفعل در کشاورزی و دامداری ندارندایجاد نماید.
قالی بافی باعث کاهش تهدیدات امنیتی و سیاسی و اقتصادی است و توانسته از روند فزاینده و غیر قابل کنترول مهاجرت بکاهد.
قالی بافی به افزایش ضریب هوشی ایرانیان کمک نموده است.
قالی به معرفی و ترویج فرهنگ ایرانی و اسلامی کمک نموده.
قالی بافی به ثبات و استحکام وشکل گیری خانواده کمک نموده است.
آنچه نظریه پردازان ایده ال گرا را به انحراف می کشاند سومدیریت بخش دولتی وخصوصی است و البته طرح شعار از فرش وعرش آنان را عصبی نموده و مانع از رویت نقش واقعی فرش می گردد.
ادامه دارد...
عبدالله احراری

منبع :