در حاشیه

قالی ایران و وظیفه خطیر ما ایرانیان (13)

برون رفت از وضعیت فعلی و رساندن مجدد قالی ایرانی به نقطه اوج نیازمند عزم ملی است . نباید نقش تک تک شهروندان ایرانی را در حیات قالی ایران نادیده گرفت .

همچنین نباید چشمها را در مقابل دستاوردهای مفیدی که قالی ایرانی به نسبت سایر کفپوش ها برای خانوارهای ایرانی به ارمقان می آورد. ببندیم.از قدیم الایام رسم بر این بوده که قالی ایرانی برای مدتی در خانه های ایرانیان پهن وپس از مدتی استفاده روانه بازارهای خارجی می گردیده است . یکی از مهمترین ابزارهای بازگشت شهروندان به دوره گذشته و استفاده از قالی دستباف بعنوان مهمترین کفپوش رسانه های جمعی هستند. رسانه ها می توانند نقش موثری در عدم پیروزی کامل بدسلیقگی بر سلیقه و زیبایی و هنر باشند. تمامی رسانه ها و بالاخص صدا وسیما در قالب برنامه های گوناگون و با نشان دادن جایگاه قالی ایران در ابعاد مختلف مجددا شهروندان را به فروشگاههای فرش دستباف بکشانند. چندی قبل در برنامه پردیس پارسی تنها به یک مقوله مقایسه فرش دستباف با فرش ماشینی آنهم بصورت خیلی ناقص پرداخته شد ولی همین اقدام ناقص برای بسیاری از شهروندان موثر واقع شد و آنان تصمیم گرفتند که در انتخاب نوع کفپوش خود تجدید نظر نمایند. حال اگر جایگاه قالی ایران در مقایسه با سایر کفپوشها در محیطی خارج از احساسات و بصورت کاملا واقعی بیان گردد و استمرار یابد یقینا اثر آن برخواست و تمایل شهروند ایرانی به خرید فرش دستباف ملموس خواهد بود.هریک از شبکه های تلویزیونی می تواند با ارائه برنامه های خاص مخاطبان  خود جایگاه قالی ایران را در نزد خانوارها ارتقا دهند. متاسفانه تا آنجا که بیاد دارم رسانه ملی در این مهم نه تنها نقش مثبتی نداشته است که سهم عمده ای در دامن زدن به برداشتهای منفی از قالی بافی ایفا نموده !

رسانه ملی هرگاه می خواهد یک مرفه بدون درد و در عین حال عیاش را نشان داده از تاجر یا تولید کننده فرش مایه می گذارد و  هرگاه نمونه ای از بدبختی وفلاکت را میخواهد داشته باشد از جایگاه و منزلت بافنده سوء استفاده می نماید در نتیجه کاهش منزلت اجتماعی جامعه فرش ایران و بالاخص بافندگان بصورت نا آگاهانه در رسانه ملی تعقیب گردیده است.

ادامه دارد...

عبدالله احراری مشاور فرهنگی انجمن فرش ایران

منبع :