در حاشیه

ذبح قالی !

دیروز اول بهمن ماه برای من روز ملال آوری بود، در ساعات اولیه صبح تلفنی از یک دوست که عرضه کننده فرش دستباف در تهران احوالی پرسیدم.

ایشان در لابلای صحبتهای خودش گفت که در دو هفته گذشته حتی یک تخته فرش فروش نداشته ام تا آنجا که به صحت گفتار دوست عزیز یقین دارم، با خود می اندیشیدم که واقعا وضعیت کسب وکار به کدام سمت پیش می رود؟ مگر نه این است که با فروش هر قالی یک نفر شاغل می گردد ؟طبعا عدم فروش هر تخته قالی نیز یک نفر را بیکار می نماید و خانواده ای را گرفتار می کند.
در همین اندیشه روز را سپری کردم تا اوایل غروب صحبتی با یکی از تولید کنندگان و عرضه کنندگان فرشهای کرک وابریشم قم در ساوه داشتم و از ایشان سوال کردم که آیا به منظور تامین قالی به قم هم اخیرا سفری داشته اید ؟ ایشان از وخامت اوضاع بازار قدری تعریف کرده و گفت وضعیت به گونه ای شده که انسان احساس می کند تولید کننده ،قالی خود را ذبح می نماید چرا که یقینا قیمت تمام شده فرش به گونه ای است که در قیاس با قیمتی که از سر ناعلاجی و اجبار به فروش می رساند قطعا اگر زیان نداشته باشد سود چندانی برای تولید کننده باقی نمی ماند . براستی وضعیت کسب وکار به کدام سمت پیش می رود چرا مسولین ذیربط در برابر این رویدادها ساکت و منفعل هستند؟
اگرچه در شرایط فعلی وضعیت کسب وکار در تمامی بخشها مطلوب نیست و تولید کنندگان تمامی واحد های تولیدی با دپوی کالای تولید شده مواجه هستند اما وضعیت فرش دستباف به دلیل آنکه در اولویتهای اول سبد خانوار قرار ندارد و در بازار خارجی نیز چوب و شلاق تحریمهای ظالمانه را تحمل می نماید به مراتب بدتر از سایر کالاها ست و تولید کنندگان آن بی صبرانه منتظر اقدامات عاجل مسولین می باشند امید وارم ماه بهمن ، ماه کشایش بازار فرش و رونق کسی و کار باشد.

عبدالله احراری

منبع :