در حاشیه

عدم مراقبت و نظارت حتی باعث گندیدن نمک می گردد!(2)

 نقدی بر عملکرد اتحادیه‌های صنفی بافندگان فرش

اتحادیه‌های صنفی بافندگان فرش به لحاظ اسمی و ماهیتی می‌بایست تشکلی باشند که هرفردی که وارد آن تشکل می‌گردد حقیقتا احساس نماید که در این مجموعه بافندگانی به نمایندگی و وکالت از میان بافندگان شهرستانی و استانی عهده دار دفاع از حقوق قانونی و اجتماعی آنان هستند و در عین حال حلقه واسطه‌ای بین دستگاه‌های اجرایی و بافندگان است.
متاسفانه در دستورالعمل اجرایی این تشکل این موضوع رعایت نشد و عملا راه برای اینکه در میان اعضای هیات رییسه کمتر شاهد حضور بافندگان واقعی باشیم باز شد و کار بجایی رسید که امروزه در میان اعضای هیئت رییسه اتحادیه‌های صنفی بافندگان بسیاری از شهرستان‌ها کمتر شاهد حضور بافنده واقعی هستیم و در بهترین حالت آن تنها می‌توان اسم این تشکل‌ها را اتحادیه تولیدکنندگان فرش نامید.
کالبد شکافی برخی از این تشکل‌ها در بسیاری از شهر‌ها این واقعیت و حقیقت تلخ را آشکار می‌سازد. این در حالیست که اتحادیه‌های صنفی بافندگان در ذات خود یک اتحادیه کارفرمایی نیست زیرا اگر چه اهداف مشترکی بین تولید کنندگان متمرکز و غیر متمرکز با بافندگان آنان وجود دارد ولی در بسیاری موارد تضاد منافع صنفی نیز وجود دارد، اگر قانون تاکید بر ایجاد اتحادیه‌های صنفی بافندگان نموده دقیقا منظورش اتحادیه‌ای بوده که چهار چوب اصلی آنان بافندگان باشند که شغل آنان بافت فرش است و نه مثلا فروشنده مواد اولیه یا فروشنده فرش(متاسفانه حتی در مواردی شاهد حضور دلال‌ها هم هستیم) که درمورد برخی اتحادیه‌های صنفی بافندگان فرش وجود دارد.
از انجا که اکثراعضای هیئت رییسه برخی اتحادیه صنفی بافندگان بافنده نبوده ودر بهترین حالت از تولید کنندگان فرش و کارفرمایان بافندگان می‌باشند باعث شده که اتحادیه‌ای که به نام بافندگان تشکیل شده عملا در برخی مواقع بعنوان وکیل بافنده به وظیفه خود عمل ننماید!
دو سال قبل و در دوره رونق فرش مقایسه‌ای بین سطح دستمزد در استانهای مختلف انجام دادم ودر بهت وناباوری مشاهده کردم سطح دستمزد بافندگان نیز در طول سالهای مختلف در یک استان خاص تغییر چندانی نداشته و نهایتا متوجه شدم اتحادیه در سیطره تولیدکنندگان و کارفرمایان است و اصولا انگیزه‌ای برای افزایش سطح دستمزد‌ها وجود ندارد!
ادامه دارد...
عبدالله احراری

منبع :