در حاشیه

حیف سازی اعتبارات تحت عنوان آموزش و اشتغال ادامه دارد (3)

براستی مشکل اصلی کار کجاست که برغم برگزاری صد‌ها و بلکه هزاران نفر ساعت روز کارگاه آموزشی فرش برای بافندگان چالشهای فراروی فرش روزبروز افزایش یافته است؟


شاید مهم‌ترین دلایل عدم خروجی هزینه کرد اعتبارات آموزش مرکز ملی فرش ایران به شرح زیر باشد:
۱-شیوه واگذاری واجرا: بنظر می‌رسد که مهمترین دلیل حیف سازی اعتبارات نحوه واگذاری و اجرای دوره‌های آموزشی باشد. اگر اعتبارات آموزشی مستقیما در اختیار کارفرمایان یعنی تولیدکنندگان متمرکز و غیر متمرکز قرار می‌گرفت یا با هماهنگی کارفرمایان صرف تربیت ناظرین فنی و استاد کاران آنان می‌گردید شاید خروجی کار ملموس و قابل مشاهده بود، مشکل اصلی کار در اینجاست که مرکز ملی فرش می‌خواهد بدون هماهنگی با همه عوامل و پارامترهای تاثیر گذار می‌خواهد فرش را ارتقای کیفی دهد!!
مدرسین این دوره‌ها بحق و بدرستی از میان دانش آموختگان فرش انتخاب می‌شوند ولی آیا این دانش آموختگان از توانمندی کافی برای تدریس در این دوره‌ها برخوردار می‌باشند؟
آیا مدرسین دوره‌های آموزشی واشتغال خود در اولویت آموزشی و اشتغال نمی‌باشند؟
چرا این اعتبارات در سرجمع خود صرف برگزاری چند دوره خوب و تخصصی برای دانش آموختگان فرش نگردد تا هم موجبات اشتغال واقعی را فراهم آورد و هم بتوان نام آن را آموزش نامید؟
آیا عزیزان مرکز ملی فرش می‌دانند دانش آموخته فرش درصورتیکه دوره‌های مهارتی و خاص را نگذرانده باشد حتی از چله کشی و کاشف نمودن یک فرش ۶ متری عاجز است؟
ایا می‌دانند یک دانش آموخته فرش برای یک دوره طراحی فشورده درحد ۱۰ جلسه اموزش در طول یکماه ۲ تا ۳ میلیون تومان می‌پردازد که بتواند مثلا با نرم افزار بوریا یا.... طراحی کند؟
آیا می‌دانید یک دانش آموخته فرش برای کسب مهارت رنگرزی باید ۲ میلیون تومان پرداخت کند؟
امیدوارم ندانند چون اگر از این مطلب آگاه باشند و ایضا دست به حیف نمودن بیت المال بزنند...........
ادامه دارد...

عبدالله احراری

منبع :