در حاشیه

سیمای فرش در سال 93!

قسمت اول:سیر صعودی قیمت ها و سیر نزولی دستمزد بافندگان!


از دیدگاه بسیاری از دست اندرکاران و فعالان فرش سال 93 را باید یکی از تلخ ترین سنوات برای قالی ایران دانست. روند بیکاری و کاهش تولید که از نخستین روزهای سال شروع شد تا روزهای پایانی سال ادامه داشت.در نتیجه بسیاری از بافندگان از کار بیکار شدند و برخی از آنان نیز خود ترجیح دادند که قالیبافی را رها نموده و به مشاغل دیگر روی آورند.

کاهش تقاضا برای نیروی کار در کارگاه های قالیبافی طبعا باعث شد که سطح دستمزد بافندگان نیز کاهش یافته و بافندگان فرش برغم تورم موجود در جامعه و افزایش سطح قیمت ها بالاخص افزایش قیمت مواد غذایی از حقوق و مزایای کمتری برخوردار گردند. کاهش سطح در آمد بافندگان فرش موجب کاهش انگیزه کاری آنان و درنتیجه کاهش کیفیت قالی ایران شده است. بررسی های میدانی نشان میدهد که در آمد بافندگان فرش در سال 93 در مناطق مختلف ایران بسیار متفاوت است. میانگین در آمد بافندگان فرش در استان های خراسان جنوبی و شمالی، ایلام بسیار کمتر از بافندگان فرش استان هایی همانند آذربایجان شرقی، قم و تهران بوده است و استان های همانند اصفهان، خراسان رضوی، کرمان، یزد در حالت میانه قرار داشته اند.

بالاترین سطح دستمزد بافندگان را بافندگانی داشته اند که برای کمیته امداد یا تعاونی های فرش دستباف روستایی یا تولید کنندگانی که دارای برند بوده و میتوانند ارزش افزوده بیشتری را برای فرش ایجاد نمایند و توان پرداخت دستمزد بیشتری را دارند .همچنین بافندگان شاغل در مجتمع های قالیبافی در مجموع از مزایای بیشتری برخوردار بوده اند اگر میانگین درآمد بافندگان کشور را خواسته باشیم محاسبه نماییم تصور نمیکنم از 30 درصد قانون کار در حالت بدبینانه و 50 درصد حداقل قانون کار در حالت خوش بینانه بیشتر باشد. این وضعیت شکننده در آمدی بافندگان فرش در سال 93 عمده ترین دلیل فرار آنان از کارگاه های قالیبافی بوده وضعیتی که نه تنها تصور نمیشود در سال 94 بهبود یابد که با توجه به افزایش 17 درصدی سطح دستمزد ها در سال 94 این موضوع برای فرش دستباف با توجه به وضعیت بازار کمتر قابل انجام خواهد بود،افزایش خواهد یافت!

عبدالله احراری

منبع :