در حاشیه

سیمای فرش در سال نود و سه !(3)

قسمت سوم: تابلو فرش در ایستگاه آخر!

تابلو فرش به عنوان یک دستبافته در دو دهه گذشته خود را به عنوان بخش قابل توجهی از تولید فرش مطرح کرد. بالاخص در دهه گذشته تعداد قابل توجهی از بافندگان فرش سنتی به سمت بافت تابلو فرش تمایل پیدا کرده، علاوه بر آن تعداد کثیری از بافندگان تازه وارد به جمع بافندگان تابلو فرش پیوستند.همچنین تعداد قابل توجهی از دانش آموختگان فرش در قابل شخص حقیقی یا حقوقی اقدام به فعالیت در زمینه بافت تابلو فرش و یا آماده سازی پک نخ و نقشه تابلو فرش نمودند. تابلو فرش به لحاظ برخی ویژگی ها از جمله سرمایه در گردش کمتر، سرعت اتمام کار و بازار نسبتاً خوب ،فروش آن در دو دهه گذشته مورد استقبال قرار گرفت. در شش ماهه اول سال نود و سه که اعتبار بیمه بافندگان هنوز به اتمام نرسیده بود، کم و بیش تابلو فرش همچنان مورد استقبال قرار گرفت و افراد می توانستند با خرید یک بسته نخ و نقشه و مشغول شدن به بافت، از مزایای تامین اجتماعی بافندگان فرش برخوردار شوند. اما با مشکلی که برای بیمه قالیبافان در شش ماهه دوم به وجود آمد، به یکباره تابلو فرش و شرکت های عرضه کننده بسته نخ و نقشه با مشکلات جدی مواجه شدند. به طوری که بسیاری از آنان فعالیت خود را متوقف نمودند و فعالیت در این زمینه فقط برای شرکت های حرفه ای باقی ماند. همچنین قیمت تابلو فرش در شش ماهه دوم سال نود و سه به نسبت سال فبل پنجاه درصد کاهش یافت که تا حدود زیادی توجیه اقتصادی بافت تابلو فرش را به زیر سوال برد. برای بسیاری این تصور بوجود آمده که شاید سال نود و سه ایستگاه آخر برای بافت گسترده تابلو فرش و همچنین عرضه انبوه بسته های نخ و نقشه ی این محصول باشد. در همین راستا بود که از اواخر سال نود و سه شرکت های حرفه ای فعال در این زمینه رویکردی جدید به محصولات دیگر داشتند و تولید بسته های نخ و نقشه گلیم و فرش کف را آغاز نمودند.

عبدالله احراری

ادامه دارد

منبع :