در حاشیه

علف های هرز بوستان قالی ایران را به نابودی کشانده اند(23)

ریشه یابی عواملی که توسعه تک بافی رابه دنبال داشت!


در قسمتهای قبلی عرض کردم که کلید توسعه کارگاه های تک بافی و به اصطلاح تولید فرش بر مبنای خویش فرمایی در روزهای انقلاب اسلامی مردم ایران زده شده برخی تولیدکنندگان و تجار عمده قالی ایران به دلایل مختلف منجمله وابستگی و تعلقات مختلف به رژیم سابق از کشور متواری شدند و طبعا کارگاه های قالی بافی تحت مدیریت آنان تعطیل شده و بافندگان آنان به کار در کارگاه های قالی بافی خانگی و به صورت خویش فرمایی روی آوردند.
قبل از انقلاب اسلامی سال 57 نیز بخصوص از دهه 40 به بعد تعدادی از کارگاه های متمرکز قالی بافی در شهر های مختلف بالاخص مشهد ،کاشان ،تبریز،اصفهان و... نیز تعطیل شده بود که بخش عمده آن مربوط به فوت مدیریت تولید این واحد ها و عدم اشتیاق فرزندان آنان به ادامه فعالیت آن واحد در زمینه فرش بوده است.
از آنجا که رابطه بافنده و صاحب کار از شفافیت لازم بخصوص در سالهای قبل از انقلاب برخوردار نبوده و کار قالی بافی به عنوان یک شغل ویژه اگر شرایط کار هم استاندارد نباشد سخت و ملال آور است همیشه بافنده میل به استقلال کاری و اتخاذ رویه خویش فرمایی دارد.
از طرف دیگر بخش دولتی هیچگاه کمک فراگیر و عمده ای جهت جلوگیری از گسترش تک بافی انجام نداده است .بیمه بافندگان فرش مجتمع های فرش بافی و بافندگان کارگاه های غیر متمرکز با مدیریت متمرکز در اولویت نبوده و تسهیلات بانکی نیز به صورت خرد شده مستقیما به بافندگان پرداخت شده است و تنها در سال جاری است که با تدبیر درست سرپرست مرکز ملی فرش تسهیلات صرفا در اختیار واحد های پشتیبانی و کارفرمایان قرار گرفته است .
شکی نیست که باید مجموعه اقدامات زیادی به عمل آید تا بافندگان فرش در قالب گروه های تولیدی کارفرمایی سازماندهی و ساماندهی شوند تا بتوان مدیریتی بر تولید اعمال کرد.

عبدالله احراری

منبع :