در حاشیه

علف های هرز بوستان قالی ایران را به نابودی کشانده اند(25)

سربازان پیاده نظام فرش !


تقریبا همه فعالان فرش از حجم مبادلات جهانی فرش آگاه هستند و همه ما می دانیم فرش علاوه بر اینکه شغل اصلی و فصلی بسیاری از ایرانیان است شغل اصلی و فرعی مردم خیلی از کشورهای دیگر هم هست. بطور سنتی فرش بافی ویژه مناطقی بوده که سهم کمتری از منابع آبی و کشاورزی در اختیار داشته اند یا مردم آن منطقه بیش از نیمی سال را تقریبا بیکار بوده اند ولی جای بسی تاسف دارد که با علم بر این موضوع که حجم تجارت جهانی فرش در نهایت خوش بینی فقط یک و نیم میلیارد دلار است و سهم ما از این مقداربا حداکثر تلاش گمان نمی کنم دیگر از پانصد میلیون دلار فراتر برود باز هم همچنان به توسعه کمی فرش بافی می پردازیم و تمایل داریم که همه مشکلات ما با فرش حل شود .
درواقع اشتغال در فرش شده آسان ترین نسخه ای که یک مقام مسول می تواند در سطح یک استان که ظرفیت های کشاورزی و دامداری بالایی هم دارد داشته باشد و این درحالیست که همین جناب مسئول شاهد خروج بخش قابل توجهی از بافندگان فرش ماهر در چند سال گذشته بوده است .
بخشی از مشکلات فراروی فرش ریشه در همین سربازان پیاده نظام فرش دارد که ما بدون توجه به پتانسیل حداکثری فرش هر روز با تشویقات و توصیفات رویایی آنان را وارد فرش بافی می کنیم در همین اوضاع و احوال فعلی مسولین شهرهای مختلف تصمیم گرفته اند با استفاده از فرش مسائل و مشکلات حاشیه نشینی در فرش را حل نمایند آنان فراموش کرده اند بخشی از این حاشیه نشین ها بافندگانی هستند که به علت عدم تامین مالی از طریق فرش از روستا ها به حاشیه ها آمده اند!

عبدالله احراری

منبع :