اخبار فرش

اقتصاد مدرن و فرش دستباف

در آستانه رفع تحریم ها واتصال آزادانه به اقتصاد جهانی درحالی که دغدغه مهم ما نحوه بهره برداری از شرایط پسا تحریم است ،ظرفیتهای اقتصاد ملی ما مبتلا به عوارضی است که متاسفانه این عوارض مدافعین وهواداران سینه چاکی هم در بین مسئولین ،سیاست گذاران وافراد شاخص بخش خصوصی دارد.

تولیدات وصادرات اقلام سنتی مانند فرش ،صنایع دستی ،پسته ومانند آن،علاوه براینکه از انجمن ها وتشکل های قدرتمندی برخوردارند دربین مقامات دولت ومجلس هم مدافعین تاثیر گذاری داشته نهادهای رسمی برای حمایت از آنها وجود دارد .

اما نگاهی از منظر اقتصاد کلان وشاخص های مهم اقتصادی استمرار این نوع تولیدات را با روش های سنتی برنمی تابد.

به طور نمونه در اینجا مروری برصنعت فرش وآمارهای مربوط به آن می کنیم.

به عنوان مقدمه ، اقتصاد چهارصد میلیارد دلاری ایران در حال حاضر بابیست میلیون نیروی کار شاغل اداره می شود که سرانه هر نیروی کار از این اقتصاد بیست هزار دلار است. گرچه میانگین اقتصاد های جهانی به ما می گوید برای تولید ومدیریت چهارصد میلیارد دلار کالا وخدمات ما حداکثر ده میلیون نفر نیروی کار لازم داریم ویا به تعبیر دیگر نیروی کار شاغل بیست میلیون نفری باید اقتصاد هشتصد میلیارددلاری را اداره کند.

واما در صنعت فرش براساس امار مسوولان دولتی وخصوصی فرش دستباف قریب دومیلون نفر اشتغال دارند که سالانه حداکثر یک میلیارد دلار صادر می کنند که اگر مصرف داخلی آن را سه برابر فرض کنیم، یعنی کل فعالیت فرش دستباف در کل کشور ،اعم از بافنده تامین کننده مواد اولیه وتجار مجموعا چهار میلیارد دلار فرش دستباف تولید می کنند که تقسیم ساده به ما می گوید هر نفر در صنعت فرش دستباف فقط دوهزار دلار بازدهی دارد .یعنی یک دهم بازده ملی ویک پنجم استاندارد جهانی است.

حال سوال این است که آیا با استمرار وتقویت این فعالیت اسراف گرایانه ما قادر خواهیم بود به مصاف اقتصاد جهانی برویم یانه ؟

درمورد صنایع دستی ،تولیدات سنتی پسته ومیوه وتره بار شرایط بهتر از این نیست به خصوص که در حوزه کشاورزی مصرف سنتی آب در بعضی اقلام مانند هندوانه صحبت دوتن آب برای یک کیلو هندوانه است.بدیهی است خروج از این تولیدات به صورت دستوری ودر کوتاه مدت عملی نیست.

اما لازم است تحقیقات واقدامات ضروری برای مدرن سازی شروع واجرایی شود ودر مسائلی مانند فرش دستباف وصنایع دستی در یک زمان بندی 5 الی 10 ساله به طرف جایگزینی فعالیت های قابل قبول اقتصادی برنامه ریزی وحرکت شود وتولیدات این محصولات به عنوان فعالیت های هنری وملی حفظ شود.

سمیرا بابایی

عصر اقتصاد

منبع :