در حاشیه

نقدی بر نمایشگاه 24 فرش تهران(1)

بیست و چهارمین نمایشگاه فرش تهران که از آن به عنوان بزرگترین رویداد فرش ایران نام برده می شود؛ برگزار گردید.

بسیاری از تولیدکنندگان و عرضه کنندگان قالی شرکت کننده در این نمایشگاه توانستند به اهداف مورد نظر خود دسترسی پیدا کنند و بسیاری هم متاسفانه موفق شدند حتی به بخش کوچکی از اهداف مورد نظر خود دسترسی پیدا کنند .
آمار مستندی از تعداد شرکت کنندگان و فضای نمایشگاهی نمایشگاه 24 فرش تهران ندارم اما تصور می کنم افزون بر پانصد تولیدکننده و عرضه کننده فرش در فضایی به مساحت سی هزار متر مربع به مدت 7 روز حاصل تلاش یکساله خود را در معرض بازدیدکنندگان قراردادند . اگر خواسته باشیم اول از نکات مثبت نمایشگاه 24 نام ببریم باید اذعان کرد که نمایشگاه 24 در مجموع حرکت رو به جلو داشت. جلسات ستاد برگزاری نمایشگاه که تقریبا نمایندگان تمامی تشکلهای فراگیر در آن حضور دارند به صورت مرتب برگزار گردید ، پوستر نمایشگاه به موقع منتشر شد. تبلیغات محیطی اگرچه ناکافی بود اما با توجه به امکانات و وسع مرکز ملی فرش ایران چشمگیرتر از سال قبل بود .سالن اختصاصی مرکز ملی فرش پیام ها و ایده های جدیدی برای جامعه فرش داشت ، کارگاه های آموزشی مطلوبی برگزار شد و همکاران مرکز ملی فرش به صورت تمام وقت درخدمت جامعه فرش بودند .
علاوه براینها باید از برگزاری مطلوب جشنواره فرش برتر و همچنین تخصیص سالن اختصاصی رایگان به دانش آموختگان ، تشکلها و دانشکده ها ی هنر دارای رشته فرش نام برد .
جداسازی بخش غالب واحدهای عرضه کننده و تولیدکننده تابلوفرش و واگذاری امور مدیریتی سالن به خود عزیزان از دیگر دستاوردهای نمایشگاه 24 فرش تهران بود. در عرضه تولید و نوآوری تولیدکنندگان و عرضه کنندگان فرش قم از خلاقیت بیشتری برخوردار بوده اند اما صرفنظر از این دستاوردها؛ بیست و چهارمین نمایشگاه فرش تهران همچنان حالت انبار و فروشگاه بزرگ فرش را داشت که در روزهای آتی به بررسی چالشهای آن خواهیم پرداخت.

عبدالله احراری

منبع :