تاریخچه فرش

مرکز ایران

مراکز بافندگی مرکز ایران شامل شهر قم در شمال و اصفهان در جنوب می باشند. حد مرززی آن از غرب به ساروق و محلات و از جنوب غربی به بختیاری ها و از طرف جنوب به کوه های زاگرس و قهرود منتهی می گردد.

 

کویر بزرگ نمک از سمت جنوب به این بخش مرکزی نفوذ نموده است. این منطقه از شمال ، مناطق قالی بافی قدیمی تر و غنی تر است. در کناره های غربی دشت کویر رنگ ها و زیبایی منحصر به فرد ما را شگفت زده می سازد.

اینجا در قلب ایران شخص در برخورد با دوره های هزار ساله دینی ، دنیوی با تاریخی آشنا می شود که نمود خود را در هنر و فرهنگ و گسترش قالی شرق بیان می کند.

مراکز قدیمی بافت قالی نظیر اصفهان و کاشان که برای قرن ها قالی های اصیلی را به دنیا عرضه داشته است و حتی در نضج هنر فرشبافی شرق سهیم بوده اند پهلو به پهلوی مراکز جدیدی نظیر قم و نایین قرار دارند. گرچه در مقایسه با مراکز بافندگی غرب ایران این مراکز متعدد نیستند اما همین اندک ، با تولیدات هنری خود در ساختار و ترکیب قالی شرق نقش مهمی را ایفا می کنند.

دهکده های کوچک علی آباد ، برده ، بولا ، فریدون ، فین ، حوری ، پری دنبه ، قمصر ، شلمزار و وزوان نام خود را به تولیداتی می هند که بازار مراکزی نظیر بختیاری ، اصفهان ، جوشقان ، کاشان ، میمه ، نایین ، قم و یزد را تغذیه می کنند.

منبع : قالی ها و قالیچه های ایران

منبع :