تاریخچه فرش

جنوب ایران

در طی طریق به طرف مناطق جنوبی کشور بیشتر از هر منطقه دیگر ایران نشانه هایی از تاریخ پرتلاطم این سرزمین را مشاهده می کنیم.

 

در تخت جمشید ، پایتخت سابق امپراطوری هخامنشیان که قلمرو آن یونان و مصر و هند را در بر می گرفت به نحوی مطلوب شکوه و عظمت گذشته حفظ گردیده است. در این مکان ایران امپراطوری چند نژادی را پی ریزی نمود. در منطقه وسیع جنوب ایران قالی های استان های مختلف به ترتیب اهمیت مراکز شهری طبقه بندی شده اند. استان فارس با مرکزیت شیراز و کرمان با مرکزیتی با همان نام و بلوچستان به مرکزیت زاهدان.

منطقه کرمان به وسیله کویر لوت و کوهستان های قهرود محصور گشته است. منطقه فارس در دامنه های رشته کوه های زاگرس و مناطق کوهستانی قهرود شکل گرفته است. در منتهی الیه جنوب شرقی منطقه تفیده بلوچستان در مرز پاکستان سهیم است.

در جنوب غربی اقتصاد مبتنی بر درآمد نفت است. در مناطق آباد و بقیه مناطق کشاورزی و تولید توتون و گله داری و قالی بافی مدنظر است. برای بیشتر قسمت ها این فعالیت های اقتصادی مقدماتی منبع درآمدی برای عشایر ترک و اعراب نیمه عشایر و قبایلی است که ریشه در قفقاز و ترکیه دارند. جمعیت شهرها نامشخص است و فکر اسکان و یک کاسه کردن آنها ساده اندیشی خواهد بود. هر گروه زبان و رسوم و پوشاک خاص خود را دارد که در طول قرن ها استقلال و رسوم خود را از دیگران محفوظ داشته اند. صرف نظر از بلوچ هایی که در مرزهای شمالی و خراسان ، افغانستان و روسیه پراکنده اند تقریبا هیچ قالیچه ای در بلوچستان و حتی مرکز آن زاهدان تولید نمی شود.

در جنوب ایران به تولیداتی برمی خوریم که نام قبیله ، شهر یا دهی را مانند باصری ، بلوردی استهبانات ، فیروزآباد ، فارس ، ماهان ، ترود و زاهدان به همراه دارند.

از فارس تولیداتی تحت عنوان آباده ، شیراز و قشقایی بدست می آیند. از کرمان نیز تولیدات افشاری ، کرمان ، نیریز ، راور و سیرجان بدست می آیند. اینها عمده مراکز بافندگی ایران در جنوب و جنوب غربی ایران در ارائه تولیدات صدها قبیله ی مختلف می باشند.

منبع : قالی ها و قالیچه های ایران

منبع :