نواحی و مناطق قالی بافی

مراکز بافندگی ساوه

در ساوه در شمال غربی قم در سبک فرش های همدان و گاهی کردستان توسط بافنده های شهری و ایلیاتی (ایل شاهسون از تیره ی بغداد) در اندازه های ذرع و نیم با کیفیت متوسط بافته می شود. افراد ایل شاهسون که مناطق پهناوری در آذربایجان و کردستان و زنجان و همچنین برخی از نواحی استان مرکزی از جمله ساوه ، محل رفت و آمد و اطراق تیره های مختلف آن است ، گوسفندانی پرورش می دهند که پشم های مرغوب آنها در مقیاس وسیعی در صنعت قالی بافی ایران به کار می رود.

 

زنان و دختران بافنده ی این ایل تعداد قابل توجهی گلیم و مفرش و نوعی جاجیم و سوزنی شده به نام وِرنی تولید می کنند که طرفداران فراوانی در بازار های خارج دارند. در صورتی که بافندگی ساوه را تنها از زاویه ی بافت فرش های گره دار مورد مطالعه قرار دهیم ، باید یادآور شویم قالیبافان شهری و بافنده های ایلی تنها قالیچه هایی در سبک هندسی و شاخه شکسته در اندازه های کوچک بیش تر از ذرع و نیم می بافند.رنگ های اصلی در فرش های آنها قرمز تیره ، نوعی قهوه ای تریاکی ، سبز زیتونی سیر و تا حدودی فیروزه ای است.

قالیچه های شاهسونی این منطقه نسبتا بادوام و تا حدودی پر جلا هستند. بافنده های محلی بر اساس سنت های خود ریشه های قسمت پایین فرش را به صورت بسته و گلیم باف در می آورند و این کیفیتی است که در غالب فرش هایی که در اصطلاح به نام موصل معروف شده اند نیز دیده می شود.

شاهسون های مستقر در منطقه ی خَرَقان واقع در شمال غربی ساوه نیز فرش هایی برابر الگوی فوق و با تمایل به طرح های کردستان می بافند. با این تفاوت که الیاف فرش های آنها کمتر تابیده شده اند. با استقبال از فرش های قم در بازارهای داخل و خارج در سال های اخیر پاره ای از مراکز بافندگی شهری شروع به بافت فرش های مرغوبی با طرح های رایج در قم در زمینه های روشن کرده اند.

منبع : افسانه جاویدان فرش ایران

منبع :