رنگ و رنگرزی

رنگزای زرد چوبه

گیاهی علفی و پایا از تیره زنجبیل ها جزو راسته تک لپه ای ها می باشد.این گیاه دارای ساقه زیر زمینی متورمی است که یک ساقه از آن بیرون می آید.

گلهایش توده ای و به صورت سنبله و بین دو گوشوارک مایل به زرد قرار گرفته، بخش کاربردی این گیاه ریزم آن است که پس از بیرون آوردن از زمین ریشه ها را جدا ساخته در آب جوش قرار داده در گرمای خورشید به مدت چند روز خشک می کنند.
زردچوبه در هندوستان و جزایر جاوه می روید،این گیاه دو گونه است:
گونه گورگو مالینگاه
گونه گورگو ماراتوندا
روش ساخت:زردچوبه باید دارای رنگی سیر بوده و هنگامی که شکسته شد تکه های آن دارای خلل و فرج ویا بوی تند و زننده نداشته بلکه خوشبو باشد.زردچوبه چون دارای ماده رنگی است در رنگرزی کاربرد خوبی داشته ولی در برابر نور ضعیف و تنها برای افزودن شفافیت رنگی به کار می رود.
از گرد زردچوبه پس از روندی شیمیایی وبا کمک الکل واتر،یک ماده رنگی به نام گورگوبین به دست می آورند که در آب جوش به اندازه زیادی حل شده و رنگ آن در برابر مواد قلیایی حساس می باشد.زردچوبه در شیرینی سازی و همچنین در صنایع گوناگونی چون:خوراکی ها،چرم سازی،عطرسازی،کاغذسازی استفاده دارد.در ضمن الیاف حیوانی بهتر از الیاف نباتی رنگ زردچوبه را به خود جذب می نمایند.

کتاب منبع:رنگرزی طبیعی/داوود امیری/انتشارات شباهنگ/1387-تهران/صفحات79 و80

منبع :