در حاشیه

سراب بیمه بافندگان !

تهیه، تصویب و اجرای دیر هنگام قانون تامین اجتماعی بافندگان فرش بارقه امیدی بود برای بافندگانی که از صبح تا شب برای تامین معاش زندگی خود مشغول بافت قالی بوده و هستند.

اما با شروع مراحل اجرایی قانون بیمه بافندگان قالی به دلیل عدم نظارت کافی از طرف مرکز ملی فرش ایران بر عملکرد ادارات فرش استانها و سوء مدیریت در برخی تشکل‌های صنفی مرتبط با بافندگان بخشی از بافندگان معرفی شده به ادارات تامیین اجتماعی کسانی بودند که نهایتا یک بسته نخ و نقشه را خریداری و چند گرهی بابت خالی نبودن عریضه بر روی یک دستگاه تابلو فرش زده بودند در نتیجه با اجرای قانون تامین اجتماعی بافندگان فرش درآمد اتحادیه های صنفی بافندگان فرش و همچنین شرکت های نخ و نقشه و نمایندگان آنان در سطح استانها افزایش چشمگیری یافت اما در عوض به سرعت آمار بیمه بافندگان فرش در سطح کشور به افزون بر پانصد هزار نفر رسید در حالی که بافندگان اصلی و در واقع انان که استحقاق بیشتری جهت برخورداری از مزایای قانون تامین اجتماعی را داشتند از قافله عقب مانده و تا این لحظه هیچ گشایشی جهت احقاق حقوق این عزیزان بعمل نیامده است. 

عدم مدیریت صحیح معرفی بافندگان باعث شد که بهانه خوبی برای ادارات تامین اجتماعی بافندگان فراهم شود که تحت هر عنوانی اقدام به حذف بیمه بافندگان نماید که هزینه های قابل توجهی را صرف نموده و امید داشتند که با خیال راحت می توانند نیاز امروز و پشتوانه فردا را داشته باشند و متاسفانه موضوع به سمتی پیش برود که عملا مرکز ملی فرش ایران ادارات فرش استانها و تشکلهای صنفی فرش نقش ملموسی در مدیریت آن نداشته باشند.

عبدالله احراری

منبع :