در حاشیه

سرمایه گذاری در فرش الزاما باید توجیه اقتصادی داشته باشد

در حالیکه هنر صنعت فرش دستباف سیر نزولی خود را طی می‌نماید هنوز هم در خصوص مفاهیم مختلف فرش دستباف اختلاف نظر عمیق وجود دارد از دیدگاه برخی عزیزان فرش دستباف کاملا هنری بوده و حتی واژه صنایع دستی را برای آن مناسب نمی‌دانند و بالعکس برخی عزیزان دیگر آن را در ردیف سایر صنایع دانسته و با توجه به ماهیت تولید آن را نوعی صنایع دستی می‌دانند.


برای برخی عزیزان فرش از آنجا اهمیت آن دوچندان می‌شود که نقش ملموسی در جلوگیری از مهاجرت روستاییان به شهرها داشته مکمل فعالیت‌های کشاورزی و دامداری است و در عین حال در مناطقی که ظرفیت و پتانسیل کافی در بخش کشاورزی و دامداری و صنعت وجود ندارد فرش‌بافی می‌تواند بعنوان یک شغل مطرح باشد و یکی از پایه‌های مهم درآمد خانوار باشد.
بنابراین تولید فرش تحت هر عنوانی کالای کاملا هنری یا هنر صنعتی باید از توجه اقتصادی کامل برخوردار باشد. نمی‌توان از تولیدکننده و سرمایه گذار خواست که پارامتر اقتصادی را در تولید فرش در نظر نگیرد ولی می‌توان توسط متولی فرش و تشکل‌های صنفی تولید را هدایت کرد.
اگر قرار باشد پارامترهای هنری در تولید فرش رعایت شود نباید امکانات مادی و معنوی را صرف تولیدکنندگان فله باف نمود، همچنین تسهیلات بانکی را نمی‌توان به تولیدکنندگان تولید فله‌ای دارند پرداخت کرد. باید متولی فرش و تشکل‌های ذیربط توان مدیریتی، فنی و خلاقیت پرچمداران فرش ایران را افزایش دهند تا از قدرت و توان تولید فرشی که از توجیه اقتصادی کافی برخوردار باشند.
واقعیتی است که اگر خلاقیت قابل توجهی در کار تولید فرش نباشد طبعا توجیه اقتصادی هم نخواهد داشت. لذا نگاه اقتصادی به فرش فی نفسه بد نیست و تولیدکننده باید درنظر داشته باشد که از بابت منابع و هزینه‌هایی که می‌نماید آیا اساسا درآمدی حاصل می‌گردد؟

عبدالله احراری

منبع :