در حاشیه

آه و ناله جامعه فرش همیشه هست!

جامعه فرش دستباف با این که همواره با هنر درگیر است و در مجموع صرف‌نظر از ایامی که در آن هستیم همواره در آمد خوبی از فرش داشته است ولی چه امروز و چه دیروز و چه در زمان رونق یا رکود همواره آه و ناله و گلایه را داشته است و بالاخص در میان تولیدکنندگان و تجار عزیز فرش تعداد محدودی را شاهد بوده ام که حتی در ایامی که فرش در هر دوره تولید صد در صد سود داشت بگوید خداراشکر یا حداقل بگوید اوضاع بد نیست!


این آه و ناله بصورت یک فرهنگ در بین جامعه فرش دستباف نهادینه شده است و بیشتر از هر کسی صدمات ناشی از آه وناله بر پیکر فرش دستباف و خود جامعه فرش دستباف وارد شده. در راستای تعنیق فرهنگ آه و ناله در بین جامعه فرش دستباف توقعات آنان نیز روز بروز از دولت بیشتر می شود در حالیکه قانون تولید کنندگان فرش را از هر گونه مالیات معاف نموده و بخش قابل توجه از هزینه بیمه بافندگان را پرداخت نموده و یقینا و قطعا باید حمایت‌های هدفمند بیشتری انجام دهد اما توقعات جامعه فرش نیز بعضا افراط گرایانه و غیر منطقی می شود جامعه فرش دستباف ایران باید بپذیرد که بخش عمده‌ای از مشکلات مربوط به فرش در شرایط فعلی ناشی از سوء مدیریت در عملکرد خودش بوده و می باشد یقینا دولت به کسی نگفته که در چله و پود به جای نخ پنبه ای از پلی استر پنبه استفاده کنید و به جای ابریشم در بافت از پلی استر و...
آه و ناله بیش از حد و در مجموع نق زدن به جای نقد کردن باعث بدبینی و بدگمانی و نهایتا سست شدن جایگاه فرش در بین آحاد جامعه می شود. پسندیده نیست که میلیاردها تومان پول و ثروت داشته باشید و بعد دفتر رنگرزی که از صبح تا شب عرق جبین ریخته و جان خود را به خطر می اندازد و یک کسب محدود دارد افزون بر پنجاه میلیون تومان طلب از شماها را نشان بدهد.

عبدالله احراری

منبع :