اخبار فرش

راه دشوار بازگشت فرش ايران به عرش

يكی از آثار اميدواركننده دوران پسابرجام برای صنايع دستی كشورمان، لغو تحريم صادرات فرش ايران به كشورهای آمريكا و اروپاست. صنعت فرش دستبافت ايران در بيش از 20 سال گذشته كه صادرات آن با تحريم غربی ها مواجه بود، به شدت دچار ركود شد و رونق اين هنر اصيل ايرانی كه تا پيش از آن جهانيان را مقهور زيبايی و شگفتی خود ساخته بود، يكباره از سكه افتاد.


بيشترين ضربه‌اي كه هنر و صنعت فرش ايراني از تحريم‌هاي ظالمانه تحمل كرد، اين بود كه چند كشور آسيايي و اروپايي از خلأ فرش ايراني در بازارهاي بزرگ دنيا استفاده برده و با كپي‌برداري و تقليد از طرح‌ها و رنگ‌ها و هنر ايرانيان در قاليبافي، نظر خريداران خارجي را نسبت به صنعتي بادآورده براي خود جلب كردند.
به گفته تجار ايراني كه در اروپا و آمريكا فعاليت دارند، يكي از دلايل سودآوري صنعت فرش براي كپي‌برداران خارجي، قيمت‌هاي پايين توليد آن در كشورهايي نظير هندوستان، چين و پاكستان و البته اين آخري‌ها در افغانستان مي‌باشد. يكي از همين تجار ايراني كه اخيراً فعاليت مجدد خود براي صادرات فرش از كشورمان به اروپا و آمريكا را آغاز كرده است، مي‌گويد: بازگشت دوباره فرش ايران به آن اعتبار و جايگاه قديمي بسيار دشوار است.
تجار قديمي فرش ايران تصريح مي‌كنند،يكي از پيامدهاي مخرب سرمايه‌گذاري كشورهاي غيرايراني در صنعت فرش، اين است كه فرش را در نزد جهانيان و خريداران هميشگي اين محصول، از جنبه‌هاي هنري و كار ارزشمند صنعت دستي خارج ساخته و به يك كالاي لوكس و مصرفي تبديل كرده‌اند. به همين دليل كه خود خريداران فرش پي برده‌اند، آن هنر و اصالت فرش‌هاي قديمي تنها در نزد ايرانيان بوده و نبايد با خريد محصولات چيني‌ها يا هندوستاني‌ها، انتظار معجزه هنر و اصالت و قدمت داشته باشند.
به گفته وي، بازار كنوني فرش در اروپا و آمريكا در سطح انتخاب مبلمان و وسايل لوكس و مصرفي است و كسي به خاطر خلاقيت‌هاي هنري و با ارزش‌هاي صنعت دست و كاربرد مواد اوليه مرغوب و گياهي به فرش پول نمي‌دهد.
در واقع يكي از اثرات زيانبار تحريم صادرات فرش ايران به آمريكا و اروپا كمرنگ شدن تدريجي و فزاينده جلوه‌هاي هنري و بومي فرش ايراني نزد مشتريان اهل هنر اصيل مي‌باشد و چنانچه بتوان چنين ارزش و جايگاهي را به فرش دستبافت ايراني بازگردانيم، موفق خواهيم شد دوباره رقباي نوكيسه خود را هم از سر راه صادرات فرش ايران پس بزنيم. اگرچه در سال‌هاي طولاني و تيره و تار ركود صنعت و هنر فرش ايراني، بسياري از صنعتگران و هنرمندان و دست‌اندركاران خبره ما از دنياي فرش جدا شدند وليكن با سياستگذاري درست و عاقلانه و حذف مقررات و ديدگاه‌هاي غيراصولي و شخصي در راه صادرات فرش ايران خواهيم توانست بخش قابل ملاحظه‌اي از اشتغال‌هاي از دست رفته كشورمان از جمله در همين استان همدان كه يكي از قطب‌ها و مهد ديرينه توليد فرش مرغوب ايراني است، احيا نماييم.
بر اساس برخي آمارهاي موجود حدود دو دهه پيش جمعيتي بالغ بر 10 ميليون نفر در حوزه توليد و خريدوفروش فرش دستبافت در كشورمان فعاليت داشتند و اگرچه بازگرداندن چنين فرصت بزرگ و مولد به گردونه اقتصاد كشور بسيار دشوار مي‌نمايد، وليكن بسياري از مشكلات اقتصادي و بيكاري از طريق رونق دوباره فرش ممكن خواهد بود. تا فرصت باقي است بايد بافندگان، صنايع و رشته‌هاي وابسته به صنعت فرش و همچنين خبرگان و هنرمندان فعال در حوزه فرش، سازماندهي شده و به اشتغال پايدار اميدوار شوند.
علاوه بر اين يكي از موانع توسعه صادرات و دغدغه‌هاي اصلي تجار و فعالان اين حوزه، سياستگذاري‌هاي شكننده و بعضاً نامتعارف در عرصه صادرات و بازگشت سرمايه‌هاي ارزي است كه در گذشته بارها موجب التهاب و نوسان‌هاي بازدارنده در اقتصاد فرش بوده است. آيا در آينده نيز صادرات فرش از چنين رويه‌هايي ضربه خواهد خورد؟

منبع: همدان پیام

منبع :