در حاشیه

اصفهان و پوپ!

یک خاطره و عزمی برای تلاش بیشتر!

15 شهریور 1348 بود. مقامات شهری و هنردوستان اصفهان گرد آمده بودند تا در و ساحل زاینده رود، در کنار پل خواجو، آخرین وصیت یکی از هنردوستان و عاشقان اصفهان را بجا آورند. ارتور اپهام پوپ سه روز پیشتر در شیراز درگذشته بود. این که جسد را به اصفهان آوردند بنا به وصیت خودش بود.وی در نامه ای به تاریخ 14 مهرماه 1344 به دکتر عیسی صدیق نوشته بود:
« … اصفهان مورد عشق مخصوص من است … در آن جا مهمترین کارهای خود را انجام داده و بزرگ ترین سعادت را درک کرده ام … منظور عمده من از انتخاب آخرین منزل در اصفهان این است که به مردم ایران نشان داده شود : اندیشمندان بزرگ ، هنرمندان ، سخنوران ، رهبران خلاق و دانشمندان آن ها چنان اوصاف و خصایلی دارند که باعث ژرفترین ستایش متفکرین مشابه سایر کشورهاست ، تا آن جا که می خواهند ابراز حق گذاری و اخلاص آن ها تنها زبانی نباشد بلکه به زواری که از سایر اقطار عالم به آن جا می آیند ثابت کنند که اگر کسی در ایران به خاک سپرده شده به این علت نیست که تصادفأ در آن جا جهان را بدرود گفته ، بلکه بر اثر اعتقاد راسخ به مقدس بودن آن سرزمین است و برای کسانی که به مقام معنوی ایران پی برده اند مزیت و افتخاری است که ایران را آخرین منزل خود قرار داده اند تا به این وسیله ایمان خود را به سرزمین و مردان بزرگی که آن را طی قرن ها به وجود آورده اند و آینده با افتخاری که برای آن پیشگویی می کنند ابراز دارند… ».
هرمز حيدرزاده

منبع :