در حاشیه

ضرورت دقت عمل بیشتر اعضا و رسالتی بزرگ برای هیات مدیره جدید( قسمت دوم: ریشه یابی ضعف و انفعال تشکلهای صنفی)

نقدی بر انتخابات اخیر اتحادیه تولید کنندگان و صادر کنندگان فرش ایران


متاسفانه باید اعتراف کرد که بر خلاف فرهنگ اصیل ایرانی و تاکید اسلام بر کار مشارکتی روحیه کار مشارکتی و تلاش در جهت منافع جمعی و اولویت دادن به منافع جمعی به نسبت منافع فردی در بین آحاد ما ایرانیان شیب نزولی داشته است. در همین راستاست که شما مثلا شرکت تعاونی فلان اداره یا سازمان خود هستید ولی نه تنها خرید از این مجموعه را در اولویت قرار نمی دهید که باید با جرثقیل شما را به جلسه مجمع عمومی سالانه آن شرکت ببرند.
زمینه کار مشارکتی در بین ما آنقدر کاهش داشته که از همان روز اول که کار مشارکتی را شروع می‌کنیم یکی از بزرگترین آرزوهای ما استقلال در عمل تصمیم گیری و نهایتا خارج کردن شریک از گردونه، ترجیحا نه با امتیاز بلکه با ضربه فنی است!!
در هر تشکلی اعم از تعاونی یا سهامی یا اتحادیه‌های صنفی و انجمن‌های حرفه‌ای ارکان اصلی آن به ترتیب اهمیت مجمع عمومی، هیات مدیره و مدیر عامل و بازرسان می‌باشند که نقش اساسی و تعیین کننده در رشد آن تشکل دارند. یقینا اگر در تشکلی اعضای آن به هر دلیل در جلسات مجمع عمومی عادی و فوق العاده آن حاضر نمی‌شوند موضوع و محور کاری آن تشکل در یک حالت انفعال با بی‌انگیزگی قرار گرفته و تکرار می گردد. هیات مدیره و مدیرعامل و بازرسان حول منافع شخصی خود فعالیت نموده یا بدلایل مختلف از جمله کهولت سن حتی برای انگیزه‌های تخصصی هم میل به فعالیت ندارند و صرفا به عنوان یک پرستیژ اجتماعی تمایل دارند همواره به عنوان عضو مدیره باقی بمانند . از طرف دیگر در این تشکلها جلسات مجمع عمومی در مزیت اول به حد نصاب نرسیده و در نوبت دوم هیات مدیره نوعا هرچه دلش بخواهد مصوبه آن را می‌گیرد و نهایتا اعضا صرفا موقعی به تشکل مراجعه می‌نمایند که نامه‌ای یا کار خیلی ضروری دارند سراغ تشکل خود را خواهند گرفت.
در این زمینه بحث را ادامه خواهیم داد

عبدالله احراری

منبع :