در حاشیه

ضرورت دقت عمل بیشتر اعضا در انتخابات هیات مدیره و رسالت بزرگ هیات مدیره جدید! (قسمت سوم: دولت و تشکل‌های صنفی)

نقدی بر انتخابات هیات مدیره جدید اتحادیه تولیدکنندگان و صادر‌کنندگان فرش ایران


شاید یکی از مهمترین دلایل ضعف و انفعال تشکل‌های صنفی و تولیدی و بازرگانی سیستم فرسوده و دارای مشکلات پیچیده بخش دولتی است.
از آنجا که بخش دولتی در ابعاد مختلف دارای مشکلات فراوان است و طبعا تشکل‌ها یکی از اساسی ترین وظایف آنان پیگیری در جهت وصول مطالبات اعضای تحت پوشش است، بخش دولتی همواره تلاش نموده عملکرد و اجازه فعالیت این تشکل‌ها را تا سر حد ممکن محدود و از راهیابی عناصر جسور و منتقد و دارای ایده به ارکان تشکل‌ها بصورت مستقیم و یا غیر مستقیم ممانعت نموده یا حداقل اینکه استقبالی از آن ننموده است.
بخش دولتی هیچگاه نخواسته اختیارات کافی به تشکل‌های صنفی بخش خصوصی بدهد و از آنجا که در اختیارات آنان خلاف رویه عمل کرده پس قدرت و انگیزه کافی برای نظارت بر آن نداشته است. اگر بخش دولتی یاد بگیرد و بیاموزد که باید ارباب رجوع آن اداره فقط و فقط ارکان تشکل‌های صنفی و تولیدی باشند و او باید تمامی تلاش خود را صرف حمایت و نظارت بر آن تشکل نماید، فضای لازم برای برای توسعه کار فراهم خواهد شد.
در مقوله فرش نیز همین امر مصداق پیدا می‌کند طبعا نه مرکز ملی فرش و نه ادارات فرش، سازمان صنعت و معدن و تجارت استان‌ها توانایی پاسخگویی و حل مشکلات عدیده تولیدکنندگان قالی و حرف مرتبط را ندارند اما اگر به تشکل‌های صنفی اختیارات کافی داده شود و طبعا بر عملکرد آنان نظارت گردد هدف بخش دولتی محقق و بخش خصوصی نیز پویا و بالنده خواهد شد.
اتحادیه تولیدکنندگان و صادر کنندگان فرش ایران باید از اختیارات کافی در جهت ساماندهی به فرش ایران برخوردار باشند و تمامی برنامه‌های اجرایی در جهت حمایت از تولیدکننده و صادر کننده می‌بایست از طریق این اتحادیه انجام گیرد.
ادامه دارد....

عبدالله احراری

منبع :