در حاشیه

مسئوليتهای اصلی متولی فرش (قسمت پنجم: بهداشتی کردن کارگاه های قالیبافی (طرح بقا)

بهداشت فردی ،محیطی و حرفه ای در کارگاههای قالیبافی از جمله مواردی است که عدم رعایت آن علاوه بر آنکه سلامت بافندگان را تهدید می نماید به صورت مستقیم یا غیر مستقیم هزینه های قابل توجهی را بر قالی ایران تحمیل می نماید.

عدم رعایت بهداشت در برخی از کارگاههای قالیبافی باعث رواج انواع بیماری های صعب العلاج در بین قالیبافان گردیده، آنان را دچار پیری زودرس و قالیبافی آنها را مورد تهدید قرار میدهد و انواع عیوب منجمله غلط بافی و ... در فرش پدیدار می گردد متاسفانه رعایت بهداشت هنوز هم برای بسیاری بافندگان به صورت یک فرهنگ در نیامده است. شاهد هزینه کرد برخی از بافندگان برای بسیاری از موضوعاتی که از اهمیت کمتری نسبت به کارگاه قالیبافی برخوردار می باشد هستیم. بنابراین مرکز ملی فرش ایران و تشکل های ذیربط باید ضمن کارآموزشی و فرهنگی در این زمینه و تفهیم هزینه های غیر قابل جبران کار در کارگاه های غیر بهداشتی و عدم رعایت بهداشت فردی زمینه های کاهش هزینه های درمان بافندگان و افزایش کیفیت را فراهم سازد در روزهای اخیر که دستورالعمل سازمان تامین اجتماعی در خصوص بیمه بافندگان فرش به ادارات تامین اجتماعی ابلاغ گردیده شرایط خوبی برای ترغیب بافندگان فرش به رعایت بهداشت فردی و حرفه ای فراهم نموده است. بازرسین اتحادیه های صنفی بافندگان فرش هنگام مراجعه به کارگاه های قالیبافی خانگی می توانند بافندگان را ملزم به ایجاد کارگاه کاملا بهداشتی نموده و با توجه به اهمیت آن بافندگان را ملزم به رعایت برخی موارد ضروری در کارگاه های قالیبافی نمایند. طبعاً منظور ما از بهداشتی نمودن کارگاه قالیبافی صرفاً بهداشت محیط کارگاهها نبوده و شامل ضرورت استفاده از دار و ابزار ارگونومیک و تامین مجموعه شرایطی که بتوان آنرا به عنوان کارگاه توصبف نمود میباشد. همچنین مرکز ملی فرش ایران و اتحادیه های صنفی باید تنها برای تولیدکنندگان پروانه ی تولید غیر متمرکز صادرنمایند که کارگاه های قالیبافی تحت پوشش آنان از شرایط بهداشتی برخوردار باشد. ضمنا" پیشینه تاریخی بهداشتی کردن کارگاههای قالیبافی به اواسط دهه 70 بر می گردد که با همکاری دانشگاههای علوم پزشکی، جهاد سازندگی و بانک های عامل طرح بهداشت قالیبافان ایران با عنوان طرح بقا به اجرا درآمد در چارچوب این طرح برخی از کارگاههای قالیبافی در سراسر ایران بهسازی یا نوسازی گردید.باتمرکز تولیگری فرش در وزارت بازرگانی و ایجاد مرکز ملی فرش ایران متاسفانه در این مورد پیگیری لازم به عمل نیامد و کارشناس با تجربه طرح بقا مهندس شجاعت بدلیل عدم توجه مسئولین وقت دلسرد و خود را به مکان دیگری منتقل نمود و پرونده طرح بقا بسته شد! با کنار رفتن مرکز ملی فرش ایران خوشبختانه دانشگاه های علوم پزشکی کشور نسبت به این موضوع بی تفاوت باقی نمانده ولی فعالیت آنان در این زمینه محدود شده است. جا دارد مرکز ملی فرش ایران نسبت به این مهم حساسیت نشان داده و با احیای طرح بقا ضمن توجه دادن بافندگان به اهمیت بافندگان به سلامتی خودشان و نقش رعایت بهداشت در کیفیت بافت کمک های مالی منجمله تسهیلات مناسب جهت انجام این کار در اختیارشان قرار گیرد و البته از ارایه خدمات به کارگاههای غیر بهداشتی اجتناب گردد.

عبدالله احراری

منبع :