اخبار فرش

چون دوست دشمن است…

یادداشتی درباره تولید فرش دستباف ایران در کشورهای رقیبخبر کوتاه، شفاف و ویران کننده است: «زنان تاجیک فرش ایرانی تولید می‌کنند»!

خبرگزاری فارس از آموزش بافت انواع فرش های ایرانی به زنان تاجیک خبر داده است و آورده است:

در ناحیه عبد الرحمان جامی استان ختلان تاجیکستان شرکت خصوصی گل ورد به تعدادی از زنان این منطقه طریقه بافتن انواع فرش های ایرانی را آموزش می‌دهد.
برپایه گزارش یادشده این زنان در حال حاضر طرز بافتن فرشهایی را یاد گرفته اند که مطابق با استانداردهای جهانی بوده و از فرش‌هایی وارداتی از ایران ارزان ترند.
بنا به گفته «صاحبه تاش پولاداوا» مدیر این کارگاه، در حال حاضر ۳۴ کارگر در این مرکز به فرش بافی مشغول هستند و آنها نیز در حدود ۲۰ نفر شاگرد دارند.
وی در ادامه افزود: این کارگاه و آموزش فرش بافی به دختران تاجیک توسط ایرانی ها که در تاجیکستان مقیم بوده اند، صورت گرفته است.
پولاداوا عنوان کرد: روزی فرا می رسد که تاجیکستان نیز فرش واقعی فارسی به خارج از کشور صادر کند.
«محمدرضا مهرپرور» تاجر فرش ایرانی که بیش از یک سال به دختران تاجیک این هنر را آموزش می‌دهد، افزود:زن‌های تاجیک دارای سلیقه و یادگیری خوبی هستند.
وی در ادامه با اشاره به اینکه دختران تاجیک فرش بافی را زود یاد می گیرند، گفت: ما نیز می خواهیم که فرش های با استانداردهای جهانی آماده شوند.
مهرپرور ادامه داد: در حال حاضر هدف اصلی آموزش فرش بافی به این افراد است و تاکنون این شاگردان ۷ فرش زیبا بافته‌اند که با فرش های دستباف ایران هیچ تفاوتی ندارند.

تولید فرش دستباف ایران در کشورهای رقیب و همسایه ماجرای تازه و شگفتی آفرینی نیست و به ویژه در دهه اخیر و در پی تنگناهای اقتصادی کشور و مهمتر از همه اعمال تحریم بر فرش ایرانی در سال های اخیر برخی از فعالان این حوزه تولید خود را به دیگر کشورها منتقل کرده اند. اما آنچه شگفتی می آفریند، اعلام رسمی و علنی این اتفاق با نام و نشان تولیدکننده و تاجر ایرانی و با تفاخر و مباهات به این ماجراست!
شوربختانه از سال ۸۹ به این سو که فرش های ایرانی از مبداء کشورمان امکان انتقال به آمریکا را نیافتند، تولید فرش ایرانی در دیگر کشورها فزونی و شدت یافت و اندک اندک انتقال داشته ها و مزایای نسبی کشورمان در این حوزه به زمین رقبا عادی شد. از یک سو پشم ایرانی و از دیگر سو دانش و مهارت فنی تولید دستبافته های ایرانی در کنار طرح ها و نقشه ها در اختیار رقبا قرار گرفت که این همه فقط با بهانه تولید ارزانتر و رونق دهی به تجارت بود.
با این همه تولیدکنندگان به ناپسند و نکوهیده بودن این امر آگاه بودند و این کار را با افتخار به رخ نمی کشیدند اما حالا گویی قبحش ریخته و ارزش یافته است!
وقتی خود ما آنچه داریم را برای به دست آوردن سودی آنی و بدون اندیشه به منافع ملی و آینده این دیار دو دستی تقدیم دیگران می کنیم چه انتظاری از آن دیگران می توان داشت؟

از دشمنان برند شکایت به دوستان
چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم؟

منبع: نشریه طره

منبع :