در حاشیه

زیراندازها و بشر (بخش دوم)

در طی همه این ادوار ، بشر همچنان از فکر تقلید پوست و دخل و تصرف در آن غافل نبود و گستردنی ها و پوشیدنی های پرز بلند همچنان ارجح بود. خدایان و شاهان با البسه پرز بلند و پوست مانند تصویر می شدند.

 

در موزه لوور مجسمه ای است از سومر که قدمت آن به 2500 پیش از میلاد می رسد. بر پایین تنه این مجسمه کوچک مرمری ، دامنی است شبیه پوست بز و یا گوسفند که الیاف بلند دارد و به ظاهر بافته شده می آید. در همین موزه (لوور) یک مجسمه ایلامی است که قدمت آن به 2100 پیش از میلاد می رسد. این مجسمه که در خوزستان پیدا شده لباسی با الیاف بلند به تن دارد.

در مقابر مصر نیز زیراندازها و پوشیدنی هایی با الیاف بلند به دسا آمده که قدمتشان به 1450 پیش از میلاد می رسد. اگر چه تشخیص الیاف بافتنی ها پرز بلند که بر مجسمه ها و نقش برجسته های سومری ، آشوری و مصری و ایلامی است آسان نیست اما آنچه از مقابر مصر به دست آمده همه از جنس کتان است و هنوز فرش پردازی که الیاف آن حیوانی و قدمتش مافوق بر فرش پازریک (500 پیش از میلاد) و تکه فرش دیگری در بشادُر (600 پیش از میلاد) به دست نیامده. حال آنکه نمونه هایی که در سال های اخیر از شهر سوخته سیستان پیدا شده این قدمت را هزار سال به عقب می برد. با این وجود این ها هیچ یک پرز بلند و پوست مانند – شبیه گبه و یا فلیکلی های امروزی ندارند. و برای تعیین قدمت قطعی فرش پرز بلند (احتمالا گبه) علاوه بر موارد فوق می بایست از نوشته های مورخان یونانی هم کمک گرفت.

منبع : کتاب گبه هنر زیرپا

منبع :