نمایشگاه ها و همایش ها

نقد نمایشگاه بیست و پنجم فرش تهران

بعد از چند سال امسال قسمت شد در بیست و پنجمین نمایشگاه حضوری چند ساعته داشته باشم و چهار سالن را به اجمال مشاهده کردم.

بعد از چند سال امسال قسمت شد در  بیست و پنجمین نمایشگاه حضوری چند ساعته داشته باشم و چهار سالن را به اجمال مشاهده کردم. متاسفانه تولیدات فرش های شهری هیچ تغییری نکرده بود. تولید کنندگان تبریز که زمانی به نوآوری شهرت داشتند و در یک دوره سرآمد طراحی فرش ایران بودند. اکنون همان طرح های قدیمی (حداقل ده سال پیش) را برای فروش آورده بودند.  نایین نیز بدون تغییر در نقوش اسلیمی و ختایی و یا حتی ترکیب بندی همچنان با همان رنگ بندی فرش های خود را تولید می کنند. قم نیز فرش های زشت و بی قاعده با رنگ بندی های غیر اصولی و گاه خنده دار تولید می کند. که شاید ظرافت بافت باعث جلب نظر بافندگان بشود...  عرضه فرش های عشایری و روستایی کم بود (به نسبت فرش های شهری) و در برخی از آنها اصالت ها کنار گذاشته شده بودند... مرکز ملی فرش ایران به تنهایی یک سالن بزرگ اختیار کرده بود و هیچ... اگر چه نمایش فرشهای نفیس و قدیمی زیبا و دیدنی بود اما بدترین اتفاق برای این دوره جدا کردن گروه های تازه وارد، دانشجویی، دانشگاهی، شرکت های جوان و تازه نفس از بخش بازار بود...

سالنی باریک در اختیار این گروه ها قرار داده بودند و تعاملی با دیگر بزرگان فرش(تولیدکننده، تاجر و ...) نداشتند. به نظر من مرکز ملی فرش بایستی این عزیزان را در دل دیگر غرفه ها به صورت پراکنده جای بدهد تا امکان تعامل بیشتری بین آنها با یکدیگر بر قرار شود... این جذا سازی و اختصاص غرفه ای پرت ثمری ندارد...


منبع : حسین کمندلو